Ik weet het,alweer voetbal,alhoewel het al een tijdje geleden is.Mijn excuses.
Iedereen die al eens een matchke gesjot heeft weet wat het ergste is(behalve die verdomde blessures altijd)wat je op een voetbalplein kan meemaken: gepoort worden!
Voor de voetballeken onder ons:door de benen gespeeld worden.Een ware verschrikking voor elke voetballer,moeilijk te verklaren maar er bestaat echt niets ergers.Een penaltieke missen,naast den bal trappen,zelfs de lulligste owngoal,niks zo verschrikkelijk als dat balletje dat zeer ongewild door je benen passeert.Als het je overkomt overvalt je een gevoel van schaamte die onmiddellijk omslaat in woede en eindigt in wraak.De reactie is soms niet te overzien.Ik weet niet hoe het komt.Hebben we iets van ‘er is maar plaats voor twee’ of eerder iets van door mijn benen is hetzelfde als over mijn lijk,ik weet het echt niet.Maar het gevoel als het je overkomt is altijd hetzelfde.
Het lijkt heel simpel,maar het is slechts weinigen gegeven.Ik bedoel dan iemand poorten,niet gepoort worden.Enkele namen schieten me snel te binnen:Bryan Ruiz bij onze Buffalootjes,Romario(Brazilie) en al iets langer geleden,Johan Cruyff.Allen spelers met een enorm balgevoel.
Maar ik vergeet natuurlijk de allergrootste van dit moment,de nr 7 van Man U,die week na week Old Trafford in extase brengt.
Het is een straatvoetballerke pur sang,die het niet kan laten om zelfs in de opwarming de verzorger te poorten zonder dat hij ook maar iets beseft.Fantastisch,al is het maar spielerei.Viva Ronaldo!!
